Het is bijna zover.

Vanavond om 19:00 moet iedereen zich melden bij de start. Daar worden de startnummers uitgedeeld en onze fietsen gekeurd. Maar eerst fiets ik naar Rob, de fietsen gaan op de aanhanger richting Zoetermeer. Dat is niet omdat we het te ver fietsen vinden, maar omdat we inschatten dat we het zondagavond wel te ver vinden😜 

485 km, 7 provinciën.

Heel goed nieuws om dit bericht mee te beginnen: IK HEB MIJN STREEFBEDRAG GEHAALD!!! Maar ik stop natuurlijk niet om te proberen om nog meer geld voor de Parkinson vereniging binnen te halen. Ik heb nog 'n maand om nog meer mensen te enthousiasmeren om mij te sponsoren. 

Om 8:15 's morgens begon de tocht voor mijn voordeur in Noord Holland (1). We gaan eerst richting Flevoland (2), Dronten om precies te zijn. Hier staat het bedrijf waar wij onze fietsen hebben gekocht velomobiel.nl. Er moesten nog een paar kleine zaken aangepast worden om 100% klaar te zijn voor de DutchCapitalsTour. Na 2,5 uur wachten waren alle klachten binnen een uurtje verholpen en kon onze tocht echt beginnen. 

Vanaf Dronten gingen wij richting Kampen om daar door te steken naar Zwolle. In Zwolle nog even langs mijn vriendin gereden om te kijken of ze thuis was. Helaas ze waren net vertrokken voor een weekendje weg, volgende keer beter. Ondertussen waren we dus in Overijssel (3) aangekomen.

Vanuit Zwolle ging de route naar Hengelo, hier kwamen wij rond etenstijd aan en in het centrum hebben wij een gezellig terrasje gevonden waar wij uitzicht op onze fietsen hadden. Bij De twee wezen hebben wij ons buikje rond gegeten, hier willen we nog wel eens een stukje voor fietsen.  Nu we weer volledig vol getankt te zijn om aan de volgende etappe te beginnen, we gingen nu via  Doetinchem richting Arnhem, Gelderland (4). De hete luchtballonnen en paragliders vlogen ons om de oren tijdens deze etappe, ze waren zo laag dat we naar elkaar konden schreeuwen en zwaaien. Er zijn vast een paar leuke luchtfoto's van ons gemaakt:-) 

Bij het vallen van de duisternis is het alsof het volume knopje van de wereld word terug gedraaid. Alles word rustiger en stiller, eerst gaan de vogeltjes op stok en als je gewoon door blijft fietsen zijn er op een geen gegeven moment ook bijna geen mensen meer op straat. Rond 23:30 ging de route een bos in met rechts een smal geasfalteerd fietspad en links een zandpad. In de bomen rij hier tussen in hebben wij onze hangmatten opgehangen en zijn we lekker in onze slaapzak gekropen. Na 4 uurtjes slapen in een heen en weer schommelende hangmat maakte Rob mij weer wakker. Tijd om weer op te breken en verder te fietsen. Nog 20km tot Arnhem. 

Vanaf Arnhem ging de route via Nijmegen en via de 7-Heuvelenweg naar Gennep in Limburg (5) en langs Boxmeer dwars door Noord-Brabant (6) richting 's Hertogenbosch. Ergens in een klein dorpje deed er om 8:00 net een warme bakker zijn deuren open, de hoogste tijd voor een ontbijtje. Bij binnenkomst vroegen wij of er ook koffie te krijgen was, daar hadden wij ons al een paar uur op verheugd. Helaas was dit niet verkrijgbaar bij de bakker, maar Rob gooide zijn charmes in de strijd en vertelde waar wij mee bezig waren. Niet veel later hadden wij beide een kop koffie in ons hand, uit de personeelskantine vandaan:-) Met een verse croissant en nog een warme snack hadden wij een heerlijk uitgebreid ontbijt te pakken.

Aan de rand van 's Hertogenbosch kwamen wij in wat wegwerkzaamheden terecht en moesten we van de route af. We besloten om de stad maar helemaal links te laten liggen en langs het Maximakanaal te gaan fietsen tot aan de Maas. Rond lunchtijd kwamen we door Zaltbommel en zagen wij het terras van In de Roos. Dit bleek een lunchroom te zijn waar je door 'bijzondere' medewerkers word geholpen. Ze hadden hele grote parasols op hun terras staan. Dit zag er goed uit aangezien wij al een paar uur in de warme regen aan het fietsen waren en wel zin hadden om droog te zitten. We waren nog niet neer gevleid op dit terras of het het hield op met regenen en de zon brak door.

. 

Na een heerlijk broodje verse hamburger en zeer smakelijk koffie op naar de provincie Utrecht (6). Eerst nog de even de Waal oversteken via de parallelweg langs de A2, ik blijf dat een mooie constructie vinden. 

Vanaf Culemborg over de dijk naar Vianen om de Lek over te steken naar IJsselstein. Om nog een provincie aan te kunnen doen even via Gouda gereden om Zuid-Holland (7) ook nog op het lijstje te kunnen vermelden. 

Om 18:30 kwamen we bij Rob's huis in Mijdrecht, hier heb ik nog een lekker kopje thee gekregen en toen mocht ik de laatste 24km alleen terug naar Noord-Holland fietsen. Ik kon het niet laten om, ondanks dat ik al 461km op de teller had staan, even een wedstrijdtje te rijden tegen een wielrenner. Maar nadat ik hem met 30k/u een tijdje heb laten bengelen even door getrokken naar de 35k/u. Bye bye wielrenner:-)

Ik heb er het volste vertrouwen in dat Rob en ik samen de Dutch Capitals Tour in juli gaan volbrengen. Dit was de laatste lange trainingsrit samen voor de start, nu begint het aftellen echt tot de start op 13 juli.

175km naar Tricht

Zondag 8 mei zijn Rob en ik weer op weg geweest voor een training. Voor het eerst sinds we ons trainingsprogramma zijn begonnen hadden we een temperatuur boven de 20*C, het was zelfs 26*C. Dat was wel even wennen om met deze temperaturen te fietsen. 

Via www.afstandmeter.nl had ik een route gemaakt van Weesp naar Tricht (Geldermalsen) via de Flevopolder. In de polder hebben wij samen al heel veel kilometers gereden, maar we hebben weer leuke nieuwe paden ontdekt. 

Ergens voorbij Hoevelaken stond een bankje heerlijk in t zonnetje helemaal leeg op ons te wachten. Voor het eerst was het aangenaam om te picknicken en even te relaxen. Aan deze manier van pauzeren kunnen wij wel wennen:-) 

Als ik dacht, oh hier ben ik al eerder geweest, werd ik weer verrast door de route en kwamen we weer op een fietspad dat ik nog niet kende. Zo werd het bekende rondje fietsen in onze 'achtertuin' toch nog een verrassende ontdekkingstocht.

Op de dijk vlak voor Wijk bij Duurstede plofte Rob's linker voorband leeg. Ik heb een nieuwe binnenland gedoneerd en na een stukje ducktape in de buitenband hervatten wij de reis. Maar het gat in de buitenband bleek toch te groot voor 1 stukje ducktape zo maakte de binnenland 10km verderop duidelijk. Met het allerlaatste plakkertje heeft Rob de binnenband weer geplakt en met de in stukjes geknipte oude binnenband en nog meer ducktape hebben wij de buitenband ook opgelapt. 

Een mooi plekje net voor Geldermalsen voor de tweede ronde:-)

In Tricht aangekomen werden we hartelijk ontvangen door een collega velonaut. Rob had zijn oude 6V accu's gekocht om tijdens de Dutch Capital Tour voldoende licht te hebben tijdens de lange nachten. Na een verfrissend glaasje cola begonnen we aan de laatste etappe. Vanaf Waalwijk reden we langs het Amserdam-Rijnkanaal weer richting h te noorden. In Utrecht kregen we een leuke alternatief route. 

De route ging twee maal over het kanaal waarvan een parallel aan de spoorbaan, dit zag er erg antiek uit. Dit was een leuke variant op de saaie route over het industrieterrein van Utrecht. Bij Breukelen was het alweer tijd om afscheid van elkaar te nemen en reden wij allebei solo de laatste kilometers naar huis. Het was een heerlijke tocht en de warmte was een aangename afwisseling met de kou, regen en hagel van de afgelopen ritten. Hier kan ik wel aan wennen:-) Op naar de 600km!

400km kwalificatie rit

Vrijdagavond 22 april stonden Rob en ik aan de start van het 400km brevet in Zwolle. Om bij de start te komen was ik 's middags naar Hilversum gefietst. Hier was Rob aan t werk en kon ik mijn velo naast die van hem op de aanhanger zetten.  Rob had de hele dag gewerkt, dus bood ik aan om te rijden zodat hij nog even de binnenkant van zijn ogen kon bestuderen. In Zwolle aangekomen werden wij hartelijk ontvangen door mijn oude schoolvriendin, hier werden wij op een heerlijk homemade marcaroni maaltijd getraceerd. Na het eten snel even omkleden, nog een bakje koffie en op naar de start. Hier werden we weer warm ontvangen door de organisatie en kregen wij ons stempelboekje voor dit 400 kilometer brevet. Deze rit is onze kwalificatie rit om van de zomer de DutchCapitalTour te mogen rijden voor de Parkinson Vereniging. 

Bij de start waren er dit keer 8 velomobielen en rond de 45 racefietsers. Om 20:00 kregen we de briefing van Gerrit, geen bijzonderheden dit jaar en net als vorig jaar moeten wij ons ook dit keer weer aan de verkeersregels houden. 

In een groot peloton verlieten wij Zwolle, wij hebben rustig achteraan de groep gereden. Wij rijden toch ons eigen tempo en hechten geen waarde aan de eindtijd.

Net voorbij Kampen ging de zon onder en om 21:30 was het echt gedaan met het daglicht. Het grootlicht werd ontstoken en de we reden de nacht in. Net na middernacht reden wij de stadsgrenzen van Leeuwarden binnen. Hier gebeurt niet zo veel om dit uur, het was lekker rustig op straat en we reden zo naar de benzinepomp voor onze eerste stempel. Na een kop koffie was het tijd om de koude nacht weer te trotseren. Met af en toe een wolkbreuk en een hagelbui was het best aardig weer om te fietsen. Ergens in de polders tussen Leeuwarden en Groningen werden wij door de politie van de weg gehaald. Zij wilde ons erop attent maken dat onze achterlichten niet echt heel goed zichtbaar zijn. Dat wij ons daar even van bewust van zijn want in deze omgeving rijden er veel auto's te hard, en die zien ons dan te laat. Waarop wij in koor zeiden, dan moeten jullie daar iets aan doen:-) 

Ondertussen kwam er een peloton wielrenners voorbij waarvan er meerdere hele slechte of geen verlichting hadden. Maar goed, die zijn niet staande gehouden. Na een handdruk en een herhaling van de waarschuwing mochten wij verder en hebben wij de achtervolging in gezet. Net voor het pompstation in Groningen voor de tweede stempel hadden wij ze weer ingehaald:-) Wat een verschil met Leeuwarden, je kan wel merken dat dit een studentenstad is. Hier is zelfs zo midden in de nacht leven in de brouwerij. 

De volgende etappe was het lastigste, de zon komt op en je lichaam begint echt te protesteren dat het geen slaap heeft gekregen. Voor Stadskanaal hebben wij even een powernap gedaan langs de kant van een boerenweggetje. Zo makkelijk zo'n Velomobiel, hoofd achterover en snurken maar. In Statskanaal heb ik ook nog ergens een seconde gemist en reed ik een stoeprand op waar ik van schrok. Stadskanaal is echt verschrikkelijk, het is zoooooo saai en alleen maar rechtdoor. Echt slaapverwekkend!

In Emmen ging net de Mc open om ons volgende stempeltje (sticker) te halen. Hier heb ik mij even opgefrist en een korte broek aangetrokken. Het bleef regelmatig even hagelen en regenen, dus de deksel was iedere keer even nodig. 

In Hengelo waren we precies op tijd bij van der Valk, ijstijd:-) Hier hebben we een uurtje gezeten om ons op te peppen om aan de laatste etappe te beginnen. Het is nog maar 78km, maar de wind tegen was krachtig en de kracht in de benen matig. Maar toen kreeg ik een sms'je van mijn vriendin of wij zin hebben om weer mee te eten. Nou dat hadden we wel, dat was een motivatie om door te blijven stampen op de pedalen. 

Toen wij om 18:00 weer in Zwolle aan kwamen waren we best moe en hongerig. Van Ineke kregen wij een lekker broodje en een warme kom soep. Hierna nog een 1 kilometer naar onze avondmaaltijd, verse kipsate met patat en een heerlijke salade. Na het eten een lekkere douche en de gewone kleren weer aan. Na de koffie hebben de fietsen weer op de aanhanger gezet en gingen wij richting huis. Wij hebben onophoudelijk zitten praten om elkaar wakker te houden. Bij Amersfoort begon ik hele zware ogen te krijgen en kon ik echt niet meer met Rob praten. We haden afgesproken dat we allebei wakker moesten blijven, dus we hebben de auto op een P gezet. Het raam op een kiertje en de portieren op slot en we waren beide binnen een minuut onder zeil. 1,5 uur later worden we weer wakker en zijn we verder gereden. Ik ben netjes thuis gebracht door Rob en ik kon zo in mijn eigen bedje rollen.

Miranda bedankt voor de lekker maaltijden en de gezelligheid aan de keukentafel.

20:00 start in Zwolle

00:23 Leeuwarden controle 1

03:58 Groningen controle 2

08:29 Emmen controle 3

12:40 Hengelo controle 4

18:04 finish in Zwolle

10 april, soort van fortenroute gereden.

Op zondag 10 april waren Rob en ik weer op pad om te trainen. Dit keer reed ik eerst naar Mijdrecht om Rob op te halen. Hij zat nog lekker aan het ontbijt toen ik daar aan kwam en nadat ik twee bakken koffie op had zijn we vertrokken. We hebben een ingekorte versie van de fortenroute gereden. We konden lekker doorrijden, het weer was fris maar zonnig. En dat was te merken op de weg, het was druk met fietsers en motoren.

In Edam waren veel toeristen op pad en was even zigzaggen door de meute. Het blijft een bijzonder dorp om door heen te rijden. Langs de dijk was het ook druk met fietsers en motorrijders.

In Volendam wat het giga druk met toeristen. Onze fietsen waren natuurlijk ook meteen een toeristische attractie en we werden veelvuldig op de foto gezet.  Er was een meneer die mij maar een chagrijn vond toen hij van mij commentaar kreeg omdat hij zonder vragen gewoon mijn fiets open trok. Hij wilde tenslotte alleen maar kijken en zou niets kapot maken. Dacht het niet!

Nadat we de drukt weer hadden verlaten zijn we langs de dijk naar het zuiden afgezakt. Het was heerlijk bochtjes rijden en genieten van het landschap. Vlak voor Durgerdam was het druk met vogelaars op de dijk.

Vlakbij huis sprongen de lammetjes vlak voor mijn fiets over het fietspad.

Appeltaart eten in Otterlo

Deze keer zijn we op een zaterdag de weg op gegaan, richting Otterlo. Met Pasen word het jaarlijkse ligfiets kampeerweekend georganiseerd, het paastreffen. Tijdens dit weekend word er ook altijd een groepsrit georganiseerd. Dit jaar is de route door Roef gemaakt, en wij gingen hem vandaag voorrijden. Op een paar kleine schoonheidsfoutjes een perfecte route!

Om te beginnen moesten wij elkaar ergens treffen, dat werd om 8:00 in Kerklaan langs het Amsterdam-Rijnkanaal. Wij waren beide keurig op tijd en konden direct vertrekken. Al kletsend vlogen de kilometers voorbij. Bij Den Dolder sloegen wij af om dwars over vliegbasis Soesterberg te fietsen. Althans dat was de bedoeling. Halverwege staat er een hek, en dit hek is 15 maart tot 15 oktober op slot. Wij konden dus rechtsomkeert maken om langs de doorgaande weg onze route te vervolgen.

Vliegbasis Soesterberg

Vlakbij de camping, waar het paastreffen is, pikte wij de route van Roef op. Ik zal niet te veel over de route verklappen anders is het voor degene die hem komend weekend gaan fietsen niet leuk. Het weer was maar zo zo, eigenlijk net niet warm genoeg om in je trui rond te fietsen. Het is de hele dag grijs gebleven met af en toe een verdwaalde miezerregendruppel.  





De natuur krijgt langzaam aan weer kleur.

Na 90km non-stop fietsen werd het tijd voor een kop koffie. Wij waren om 11:30 al in Otterlo waar wij even van de route afweken om bij hotel Kruller iets te nuttigen. Terwijl wij binnen zaten te genieten van dit heerlijks was er een oude dame die het deksel van mijn fiets zonder pardon open trok. Ze wilde even zien hoe mijn fiets er van binnen uit ziet. Nadat ze had gekeken wist ze natuurlijk niet hoe het deksel weer dicht moest, dus die leg je er dan maar los op! Ik ben meteen naar buiten gesneld om te voorkomen dat mijn deksel door de wind werd weggeblazen. Bij aankomst bij mijn fiets was de dame in de veronderstelling dat ik tekst en uitleg kwam geven over mijn fiets. En wel even een rondje wilde fietsen om een demonstratie te geven. Mooi niet, m'n koffie word koud! En die fiets daar is hetzelfde dus die hoeft u niet open te maken!

Koffie met appeltaart van hotel Kruller.

Na de koffie de route weer opgepakt voor de tweede helft van onze rit. Ik heb echt genoten van de route, de eerste lammetjes stonden al in de wei en heel voorzichtig begint er weer wat groen in de bomen te komen. In Lage Vuurse hebben we nog een stop gemaakt om wat energie te tanken. Rob aan de pannenkoek en ik een lekker tosti met een bakje koffie. Tussen Lage Vuuse en Hollands Rading stak er 10 meter voor mijn fiets een ree de weg over. Dat zijn echt momenten die je niet snel vergeet! Aan de rand van Hilversum wat het tijd om afscheid te nemen, ik ging rechts af via 's Graveland richting huis.

 

Ik wens alle paastreffen-gangers heeft veel plezier met het fietsen van deze route!

200 km training richting Rotterdam

Twee weken geleden heb ik samen met Rob weer een trainingsrondje gereden. Door drukte op het werk en vrijwilligerswerk was ik er nog niet aan toe gekomen om mijn verslag te publiceren. Bij deze alsnog mijn verslag.....

Vroeg op zondagochtend ging de wekker om het volgende trainingsrondje te gaan rijden. De beloning voor deze vroege start was een prachtige zonsopkomst.

Zonsopkomst Weesp

Baambrugge

Om te beginnen ging ik richting Mijdrecht om Rob op te halen. Het plan vandaag is om naar Maasdam te fietsen. Daar woont een vriendin van mij, zij bood ons een lunch aan als sponsorbijdrage. Dat is natuurlijk altijd leuk en daar gingen wij graag op in.

Nieuwe Maas A16

Nieuwe Maas

Bij kruispunt Ridderkerk (A15/A16) deden wij een leuk wedstrijdje met een wielrenner. Maar toen ging het mis met Rob's quest, een harde knal en een grote stofwolk. Ik dacht in eerste instantie dat hij een klapband had met zijn achterband. Maar de moer bleek van zijn achter-as af te zijn gelopen en weggeslingerd te zijn. Gelukkig vond ik de moer weer terug en kon deze weer terug gezet worden. 

Toen wij bij het pondje van Puttershoek aan kwamen, 3.5km van de eindbestemming, bleek deze niet te varen buiten het hoogseizoen. We moesten even 15km om fietsen via Zwijdrecht en Dordrecht om via de Kiltunnel aan de goede kant van het water te komen. In de afdaling de tunnel in ging het weer mis met de achteras van Rob, nu was de moer echt kwijt. Gelukkig was er een reserve moer aan boord en kon deze ingezet worden. Met een uur vertraging kwamen we dan toch aan in Maasdam en hebben we genoten van soep met vers brood. Dat was een heerlijke beloning voor de extra gereden kilometers.

Zoveelste keer op z'n kantje

Op de terugweg, ergens in het dolhof genaamd Dordrecht, was de moer weer los gekomen en hadden wij wat aanspraak van voorbijgangers. Nadat wij de uitweg (N3) uit Dordrecht eindelijk hadden bereikt gingen de kilometers weer snel. Bij Bergstoep de Lek overgestoken en op ons ingebouwde kompas weer richting huis gereden. Bij Harmelen zijn we allebei ons eigen weg naar huis gereden.

Zonsondergang Kockengen

Het fietsen werd steeds zwaarder, we hadden behoorlijk wat vertraging op gelopen vandaag met omfietsen, reparaties en verdwalen. De temperatuur werd ook minder aangenaam en ik heb m'n muts maar even opgezocht om 't warm te houden. Bij Breukelen ben ik bij de Mc even naar het toilet gegaan en heb ik mijn laatste boterhammen op gegeten om de laatste 25km naar huis in het donker naar huis te fietsen. Die kilometers waren koud en vermoeiend en duurde heel lang. Achteraf bleek dat de lagers in mijn trapas kapot aan het gaan waren. Het was dus niet alleen de kou, vermoeidheid en honger die het tempo er compleet uit haalde. 

Afgelopen week heb ik een nieuwe trapas gemonteerd, en mijn fiets is er weer helemaal klaar voor om volgend weekend weer te gaan trainen.